“Inter” to projekt malarski poświęcony stanom przejściowym. Nie opisuje zdarzeń ani miejsc. Koncentruje się na tym, co dzieje się pomiędzy - zanim forma stanie się jednoznaczna, zanim doświadczenie zamieni się w narrację. Punktem wyjścia projektu jest przekonanie, że obraz może funkcjonować nie jako reprezentacja rzeczywistości, lecz jako pole obecności. Przestrzeń, światło, cień, chmury czy ciało nie są tu motywami ilustracyjnymi, ale sposobami badania percepcji, trwania i pamięci. Forma nie jest celem, lecz skutkiem napięcia pomiędzy tym, co się ujawnia, a tym, co pozostaje niewidzialne. Fiolozoficznie “Inter” odnosi się do doświadczenia liminalności: momentu zawieszenia pomiędzy światłem a cieniem, powietrzem, a materią, krajobrazem a ciałem. Obraz zatrzymuje ten moment, pozwalając mu trwać bez konieczności domknięcia. “Inter” ma strukturę otwartą. Składa się z trzech wzajemnie przenikających się obszarów percepcyjnych: Auras, Nebulae i Umbras. Nie są to zamknięte serie, lecz pola pojęciowe, pomiędzy którymi obrazy mogą swobodnie się przemieszczać.